ซ้ำ ๆ

วันนี้เป็นอีกวันที่ผมฟังเพลงเดียวซ้ำ ๆ ทั้งวัน

ทำไมถึงฟังเพลงเดียวซ้ำ ๆ ล่ะ

ทำไม
ทำไม
ทำไม

ตอบไม่ได้อ่ะ

ชอบ
ไม่มีอะไรจะฟัง
อยากจำเนื้อให้ได้

แต่นิสัยการฟังเพลงมันเหมือนกับนิสัยส่วนตัวอย่างหนึ่งของผม ก็คือผมไม่ค่อยชอบการเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่ ทั้ง ๆ ที่ผมเปลี่ยนอะไร ๆ มาเยอะมาก
ทั้ง ที่อยู่ ที่เรียน กิจกรรม เพื่อน(จนตอนนี้ผมไม่มีคนที่เรียกว่า "เพื่อนสนิท" จริง ๆ เลยสักคน อย่าไปพูดถึงเพื่อนตาย)
กว่าผมจะเรียนจบ ป.ตรี ผมย้ายโรงเรียนมา 5 ครั้ง 5 จังหวัด
จากเด็กผอมแห้งอ่อนแอ ไปโรงเรียนยังไปไม่ได้ กลายเป็นเด็กติดเกม กลายเป็นนักกีฬา กลายเป็นเด็กเรียนตัวเด่นของโรงเรียน กลายเป็นหนอนหนังสือ กลายเป็นนักกิจกรรม กลายเป็นนักดื่ม ซึ่งทุกกิจกรรมเรียกว่าผมบ้ากับมันทุกอย่างได้เลย ทำมันอยู่อย่างเดียว ซ้ำ ๆ

แต่ว่าถึงเวลาหนึ่งก็เปลี่ยนไปทำอย่างอื่นอยู่ดี

เปลี่ยนมาเยอะมาก แต่ว่าไม่อยากเปลี่ยน
และตอนนี้ก็ไม่อยากเป็นอย่างที่เป็นอยู่

ทำอะไรดีล่ะ???

มันใช่รึเปล่า???

จริงอ่ะ???

สรุปแล้วเป็น blog ที่หาทางลงไม่ได้ เหมือนกับที่เนื้อหามันเป็น และเหมือนกับชีวิตตอนนี้ที่ผมเป็น

มันธรรมดามาก ๆ เลยอ่ะ เพราะ ณ เวลานี้ตอนที่เขียน blog นี้ก็ฟังเพลงที่ไม่เคยฟังอยู่ ไม่ยักกะเป็นเพลงเดิมซ้ำ ๆ แหะ

ปากกาหรือดินสอดี??

หลายครั้งเวลาจะบันทึกอะไร มักจะเกิดความคิดขึ้นมาว่า จะใช้ปากกาหรือว่าดินสอดี สมุดเล่มใหน ลายใหนดี

ปากกาลบยาก ดินสอลบได้
ดินสอหรู แพงน้อยกว่าปากกาแพง
ดินสอเปลี่ยนไส้ได้

ปากกาสวย ๆ มันทำให้เราต้ังใจเขียนมากกว่านะ และปากกามันลบไม่ได้ด้วย
ปากกาเอาไปใช้ได้ทุกงานนะ เซ็นชื่อได้ด้วย ดินสอไม่เป็นสากลเท่าไหร่

สมุดไม่มีเส้นมันทำให้เรารู้สึกอิสระในการขีดเขียนมากกว่านะ แบบมีเส้นวาดรูปไม่สนุก
สมุดมันต้องแพง ๆ ดี ๆ หน่อยสิ ถึงจะคุ้มค่าต่อการจดอะไรลงไป
เฮ้ย จะจดรายรับรายจ่ายลงไปในสมุดแพง ๆ อย่างงี้เนี่ยนะ จะคุ้มเร้อ มันต้องเป็นกวี หรือไอเดียเจ๋ง ๆ เท่านั้น

หมดค่าสมุด ดินสอ ปากกาไปเป็นพัน ๆ
แต่ตอนนี้ยังไม่ได้เขียนอะไรเลย

สรุปมันอยู่ที่หัวสมองเท่านั้นแหละ เครื่องมือมันก็เป็นแค่เครื่องมือ ถ้าเครื่องมือดี(ผมไม่พูดถึงของที่หรูและแพงได้เพราะชื่อคนออกแบบนะ)มันก็จะใช้ได้นานใช้ได้แม่นยำใช่ได้ดีมากกว่า(ไม่ได้หมายถึงดินสอปากกาสมุดเท่านั้น)

ถึงแม้ว่าจะคิดได้ขนาดนั้นแล้ว
แต่ก็ยังไปหาซื้อของแพง ๆ หรู ๆ มาใช้อยู่ดีนั่นแหละ

ขำว่ะ :(

ฝันกลางวัน

ความฝัน กับ ความจริง

เคยไหม ที่มองใคร และ หรือ ส่ิงของซักอย่าง หรือบางทีก็อาจจะเป็นภาพวาดในจินตนาการที่อยู่ดี ๆ ตัวเราเองก็สร้างมันขึ้นมาเฉย ๆ ว่าเรากำลังดำเนินชีวิต หรือกิจกรรมบางอย่างที่มีความสุขเหลือเกิน

กับบางคน หรือกับสิ่งของมากมาย ที่เราใฝ่ฝันจะได้มาครอบครอง

แต่เมื่อยามที่รู้สึกตัว ว่าตัวเองนั้นกำลังนั่งเพ้ออยู่ ใจเราอยากจะคิดว่ามันเป็นแค่ความฝันรึเปล่า??

ผมว่ามันเป็นความจริงนะ มันเป็นความจริงตั้งแต่เราเริ่มคิดแล้วหละ

เป็นความจริงยังไง??? อาจจะสงสัย

มีความสุขมั้ยล่ะ??? ถามตัวเองดู

ความสุขนั่นแหละ ความจริง

ความสุขนั้น วันหนึ่ง ๆ เราสามารถทำให้เกิดขึ้นได้มากมายหลายวิธี และหลาย ๆ ครั้งด้วย

ฝันกลางวันคือความสุขอย่างหนึ่งที่เราทำได้ทุกวัน

แต่ถ้าถามจริง ๆ ผมไม่อยากฝันกลางวัน ผมอยากมีความสุขกับชีวิตจริง ๆ ที่หลายคนบอกว่าน่าเบื่อหน่ายเหลือเกินนี่แหละ

ใครบังคับตัวเองให้เลิกฝันกลางวันได้แล้วช่วยแนะนำผมได้รึเปล่า จะเป็นพระคุณอย่างสูง

ผมจะได้มองหาแต่ความสุขจากชีวิตจริง ๆ เสียที